علیرضا آروین دانش آموز کانونی از شهر یاسوج است. او از کلاس پنجم دبستان در آزمون‌های کانون شرکت کرده و در کنکور سراسری امسال موفق به کسب رتبه 4 منطقه 3 در رشته‌ی علوم تجربی شده است. علیرضا هم اکنون دانشجوی رشته‌ی پزشکی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران است. پدر علیرضا دارای مدرک تحصیلی دکترای زلزله و هیئت علمی دانشگاه آزاد یاسوج و مادرش دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت و بازنشسته آموزش و پرورش است. علیرضا دارای دو برادر کوچک‌تر است که یکی کلاس هفتم است و از کلاس چهارم دبستان به طور پیوسته در آزمون‌های کانون شرکت کرده است و برادر کوچک‌ترش هنوز به مدرسه نمی‌رود.

گفت‌و‌گو با علیرضا آروین، دانشجوی رشته‌ی پزشکی دانشگاه تهران

1 – علت اینکه به کانون آمدید چه بود؟

من کلاس چهارم دبستان در آزمون‌های مدرسه نتیجه خوبی نمی‌گرفتم. پسرخاله من که هم اکنون فارغ‌التحصیل رشته‌ی مهندسی نفت از دانشگاه شیراز است کانون را به من معرفی کردند.

2 – چه شد که برای 8 سال متوالی شرکت در آزمون‌ها را ادامه دادی؟

وقتی به کانون آمدم با شرکت در آزمون‌ها، رتبه‌ام همیشه در آزمون‌های مدرسه یک شد. همین تغییر موجب شد تاثیر آزمون‌ها را در درس خواندنم ببینم و آن را ادامه بدهم. کلاس پنجم دبستان مدرسه نمونه دولتی قبول شدم ولی دوست داشتم که به مدرسه تیزهوشان بروم به همین دلیل آزمون‌ها را ادامه دادم تا بتوانم دوباره در آزمون تیزهوشان شرکت کنم و به مدرسه تیزهوشان بروم. در آن دوران ترازم در آزمون‌ها حتی از دانش‌آموزانی که مدرسه تیزهوشان می‌رفتند بیش‌تر بود. سال سوم راهنمایی موفق شدم در آزمون ورودی دبیرستان‌های تیزهوشان قبول شوم.

3 – مهم‌ترین عاملی که موجب حضور شما چه بود؟

رقابت کانون برای من از هر چیزی مهم‌تر بود. چون همه‌ی نفرات برتر شهر در آن شرکت می‌کردند و می‌توانستم جایگاه واقعی خودم را بشناسم. البته پدرم همیشه مطابق با برنامه‌ی کانون درس‌ها را با من کار می‌کرد. معمولاً حتی اگر برنامه‌ی مدرسه هم نرسیده بود، خودمان می‌خواندیم و به برنامه آزمون می‌رسیدیم.

4 – نقش پدر در موفقیت شما چه بود؟

از همان دوران کودکی، پدرم من را به کتاب خواندن تشویق می‌کرد. مثلاً وقتی به مسافرت می‌رفتیم مرا به کتاب‌فروشی‌ها می‌برد و به خریدن کتاب تشویق می‌کرد. خودش هم همیشه در منزل مشغول مطالعه بود و من هم تشویق می‌شدم که مطالعه کنم. در دوران دبستان هم سعی می‌کرد که من خودم بیش‌تر روی کارهایم تمرکز داشته باشم و مستقل باشم. مثلاً موضوعی را به من آموزش می‌داد سپس برای من تمرین مشخص می‌کرد و می‌گفت برو حل کن و برگرد. من حل می‌کردم و تمرین‌ها را برای تصحیح به پدرم می‌دادم. طوری نبود که کنار من بنشیند و با من درس بخواند.

5 – مادر چه نقشی در امور آموزشی شما داشتند؟

مادرم از همان دوران دبستان، امتحان‌های من را چک می‌کردند. همیشه کارنامه‌های آزمون‌ها و رتبه و تراز من را بررسی می‌کردند و برای ایجاد انگیزه و رقابت برای پیشی گرفتن از بقیه به من روحیه می‌دادند. ارتباط با مدرسه هم با ایشان بود.

6 – یکی از مزیت‌های برنامه راهبردی کانون را بگو.

به نظر من داشتن ایستگاه جبرانی، یکی از مهم‌ترین مزیت‌های برنامه‌ی کانون است. چون حتی برنامه مدرسه هم ایستگاه جبرانی ندارد. توصیه‌ای هم که برای دانش‌آموزان دارم این است که هیچ‌وقت از برنامه جدا نشوند و فکر کنند که فقط باید در آزمون شرکت کنند. چون نقطه قوت کانون، برنامه است و این‌که در اجرا کردنش پیوسته باشند.

7 – دفتر برنامه‌ریزی را به دقت پُر می‌کردی؟ بله در دوان دبستان هم انجام می‌دادم.

8 – کتاب خودآموزی را می‌نوشتی؟

بله همیشه. در دوران دبستان بیش‌تر با پدرم این کار را انجام می‌دادیم و در دوران دبستان خودم. الان هم برادرم که کلاس هفتم است به همراه پدرم این کتاب را به دقت پُر می‌کنند.

9 – به نظر شما شروع شرکت در آزمون‌ها از دوران دبستان چه فایده‌ای دارد؟

خیلی از دوستان من از دوران دبیرستان در آزمون‌ها شرکت می‌کردند که این دوستان، خیلی تست‌زنی را بلد نبودند اما این موضوع برای من که از دوران دبستان شرکت کرده بودم کاملاً عادی بود. شرکت در آزمون‌ها ازدوران دبستان، موجب یادگیری به موقع مهارت‌های تست‌زنی برای دانش‌آموزان می‌شود.

10 – در دوران دبستان دوست داشتی چه رشته‌ای انتخاب کنی؟ مثل پدرم می‌خواستم مهندسی عمران بخوانم اما بعداً نظرم عوض شد. منبع کانون

برچسب ها:
لینک کوتاه این مطلب:

به اشتراک بگذارید :

اخبار قبل و بعد
اخبار مرتبط

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد